فصل پنجم حقّ مرخصى بعضى حقّ مرخصى را از جمله حقوق زندانيان شمرده‌اند ، ولى ما على رغم تلاشى كه كرديم چيزى نيافتيم نه نص و نه فتوايى كه به اين مسأله اشاره داشته باشد يا چيزى كه دلالت كند پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله - يا يكى از معصومان - عليهم السّلام - به زندانى اجازه داده باشند به ديدار خانواده و نزديكان خود برود . برخى از معاصران از روايت ابن سنان از امام صادق - عليه السلام - كه مىگويد : زندانيان به نماز جمعه فرستاده شوند ، برداشت و استظهار مىكنند كه به آنان مرخصى داده شود تا به ديدار نزديكان خود بروند : روى عبد اللّه بن سنان ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام إنّه قال : على الإمام أن يخرج المحبسين في الدين يوم الجمعة إلى الجمعة و يوم العيد إلى العيد فيرسل معهم ، فاذا قضوا الصلاة و العيد ، ردّهم إلى السجن ؛ « 1 » عبد اللّه بن سنان از امام صادق - عليه السلام - روايت مىكند كه فرمود : بر امام است كه زندانيان بدهكار را روز جمعه به مراسم جمعه و روز عيد به مراسم عيد بفرستد و كسى را با ايشان مىفرستد و وقتى مراسم نماز و عيد برگزار شد آنان را به زندان بازمىگرداند . قضاء و شهاده : ممكن است از آن ، چنين فهميده شود كه در روز عيد مىشود به آنان اجازه داد به ديدار خانواده و خويشان نيز بروند . مگر اينكه مراد از عيد تنها نماز عيد باشد كه بعيد است . حج واجب هم به نماز ملحق مىشود . « 2 » نظر نگارنده : اشارهء خوبى است ، ولى خلاف ظاهر است ؛ زيرا در روايت مىگويد : « . . . روز جمعه به نماز جمعه و . . . » ؛ يعنى آنان را براى اقامهء نماز جمعه و نماز عيد بيرون

--> ( 1 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 3 ، ص 20 ، ح 5 . ( 2 ) . ص 165 .